h4m!dr3z4 3bt3h4j's Blog

Entry for March 14, 2008

Fri, 14 Mar 2008 12:42:26 GMT

آخـــر ای سنــگــدل سیـــم زنخــــدان تا چنـــــد؟

تـــو ز ما فـــارغ و ما از تو پریشــــان تا چــند؟

خـــار در پای گــل از دور به حســـرت دیــــدن

تشنــــه باز آمدن از چشمـه ی حیـوان تا چنـــد؟

گــوش در گفـتـــن شیـــــرین تو والــه تا کـــی؟

چشــــم در منظـــر مطــبوع تو حیران تا چـند؟

بیـــــم آن اســـت دمـــادم که بر آرم فـریــــــاد

صـــبر پیـــدا و جـگر خوردن پنـهان تا چنــد؟

تــــو ســر نــاز بر آری ز گریبــــان هر روز

مـا ز جــورت سرِ فــکرت به گریبـان تا چند؟

رنگ دستت نه به حنّاست که خون دل ماست

خــوردن خــون دل خـلق به دســتان تا چــند؟

ســـعدی از دســت تو از پـای در آیـد روزی

طـــاقت بـار سـتـم تا کــی و هجران تا چــند؟

Hacker's Attack – Web Phishing!!!

Tue, 11 Mar 2008 15:54:04 GMT

Hacker's Attack – Web Phishing!!!

تو این دو سه روز اخیر، خبر های زیادی از هک شدن دوستان در 360 شنیدم. و خودم هم با یک نمونه ی آن برخورد کردم. اما این هک چگونه انجام میشود که اکثر دوستان حتی از آن خبر دار نمیشوند؟

واقعیت آن است که سرورهای یاهو از امنیت بسیار بالایی برخوردار هستند و نفوذ به آنها عملا غیر ممکن است، اگر هم چنین عملی به وقوع بپیوندد، قطعا منافع بیشتری از بدست آوردن یک پسورد برای هکر موجود است.

پس در واقع این خود شما بودید که پسورد خودتون رو در اختیار هکر قرار داده اید اما چطور؟ به روش Phishing. Phishing یک نوع روش آن لاین نفوذ است که از آن معمولا برای دزدیدن اطلاعات محرمانه ی فرد استفاده میشود و البته عموما برای دزدیدن اطلاعات اقتصادی. روش Phishing معمولا از طریق E-mail عملی میگردد - در 360 از طریق دریافت یک پیغام- به این صورت که صفحه ی Login دوباره باز سازی شده و شناسه و رمز عبور کاربر دوباره مورد سوال قرار میگیرد، توجه کنید که این صفحه یک صفحه ی باز سازی شده است و کاربر هنگام مشاهده ی آن Login بوده وهیچ مشکلی در استفاده از سایت سرور ندارد. این صفحه یک دام بوده و هیچ ارتباطی با یاهو یا دیگر سرورها ندارد. به محض وارد کردن شناسه و رمز عبور در فیلد های موجود و کلیک کردن روی دکمه ی Login اطلاعات شما به سایت هکر ارسال میشود. توجه کنید که این روش عموما برای دزدیدن اطلاعات تجاری افراد مورد استفاده قرار میگیرد از جمله شماره حساب های بانکی یا رمز عبور کارت های اعتباری. در نتیجه دزدیدن رمز یاهو ی کاربران ایرانی، تا 80% موارد بدون سود است.

راه های تشخیص صفحات Phishing از صفحات اصلی:

اگر سیستم شما مجهز به Internet security or Firewall از یکی از شرکتهای معروف مانند bitDefender هست، به مشکل زیادی بر نمیخورید و در صورت مشاهده ی این صفحات، پیغام اختاری دریافت خواهید کرد.

اما اگر سیستم شما دارای امنیت زیادی نیست به نکات زیر توجه کنید:

1. اگر در یاهو Login بودید اما برای خواندن E-mail یا مسیج ای از شما رمز عبور دوباره خواسته شد مطمئن باشید که این یک تله است، زیرا یاهو هیچ وقت رمز عبور شما را دوبار نمیخواهد.

2. هیچ یک از کارکنان یا پرسنل یاهو مجاز به پرسیدن رمز شما نیستند

3. همیشه آدرس بار مرورگر خود را در نظر داشته باشید. هنگام Login در یاهو به عباراتی مانند Login.yahoo.com or Mail.yahoo.com بر میخورید که معمولا در صفحات Phishing به چشم نمیخورند.

4. در انتها اگر دیدید که یاهو از سرویس دادن به شما باز ایستاده و مجبور بودید دوباره Login کنید، بهتر است مرورگر خود را بسته و دوباره از ابتدا با وارد کردن آدرس 360.yahoo.com or mail.yahoo.com شروع کنید.

...یک دقیقه ی تمام سعادت! حتی برای یک عمر چرا کافی نیست؟

Fri, 07 Mar 2008 14:16:05 GMT

اما ناستنکا! اینکه من روی اشتباهاتم خواهم لمید، هرگز! که شادی پاک و سعادتمندانه ی تو را با ابر غم تیره خواهم کرد، هرگز! که برای قلب تو با ملامتی تلخ نومیدی خواهم آورد، هرگز! و یا اینکه آن را با دردهای پنهانی وجدان جریحه دار کرده و وادارم که در لحظات وجد با غم بتپد، هرگز! هرگز یکی از آن گلهایی را که تو به جعد مشکینت زده و پا به پای او، به سوی محراب کلیسا پیش میروی پژمرده نخواهم ساخت...آه هرگز!هرگز!

بگذار آسمان زندگی تو همیشه صاف، لبخند شیرینت پیوسته شاد و بدون درد بماند.

به خاطر آن یک لحظه شادی و سعادتی که به دلی دیگر، ولی حق شناس و تنها،دادی ، تا ابد سعادتمند باشی! خدای مهربان! یک دقیقه ی تمام سعادت! حتی برای یک عمر چرا کافی نیست؟...

نسیمی از دیار آشتی

Wed, 16 Jan 2008 14:47:08 GMT

باری ، اگر روزی کسی از من بپرسد

چندی که در روی زمین بودی چه کردی ؟

من می گشایم پیش رویش دفترم را

گریان و خندان ، بر می افرازم سرم را

آنگاه می گویم که : بذری نو فشانده است

تا بشکفد ، تا بردهد ، بسیار مانده است

***

در زیر این نیلی سپهر بی کرانه

چندان که یارا داشتم ، در هر ترانه

نام بلند عشق را تکرار کردم

با این صدای خسته ، شاید ، خفته ای را

در چارسوی این جهان بیدار کردم

***

من مهربانی را ستودم

من با بدی پیکار کردم

***

پژمردن یک شاخه گل را رنج بردم

مرگ قناری در قفس را غصه خوردم

وز غصه مردم ، شبی صد بار مردم

***

شرمنده از خود نیستم گر چون مسیحا ،

آنجا که فریاد از جگر باید کشیدن

من با صبوری ، بر جگر دندان فشردم

اما اگر پیکار با نابخردان را

شمشیر باید می گرفتم

بر من نگیری ، من به راه مهر رفتم

در چشم من ، شمشیر در مشت

!یعنی کسی را می توان کشت

***

در راه باریکی که از آن می گذشتم

تاریکی بی دانشی بیداد می کرد !

شمشیر ، دست اهرمن بود

تنها سلاح من در این میدان ، سخن بود !

***

شعرم اگر در خاطری آتش نیفروخت

اما دلم چون چوب تر ، از هر دو سر سوخت

برگی از این دفتر بخوان ، شاید بگویی :

آیا که که از این می تواند بیشتر سوخت !؟

***

شبهای بی پایان نخفتم

پیغام انسان را به انسان ، باز گفتم

حرفم نسیمی از دیار آشتی بود

در خارزار دشمنی ها

شاید که طوفانی گران بایست می بود

تا بر کند بنیان این اهریمنی ها

***

پیران پیش از ما نصیحت وار گفتند :

_ " .... دیر است .. دیر است ....

تاریکی روح زمین را

نیروی صد چون ما ، ندایی در کویر است !

نوحی دگر می باید و توفان دیگر

***

دنیای دیگر ساخت باید

وز نو در آن انسان دیگر

***

اما هنوز این مرد تنهای شکیبا

با کوله بار شوق خود ره می سپارد

تا از دل این تیرگی نوری بر آرد ،

در هر کناری شمع شعری میگذارد

اعجاز انسان را هنوز امّید دارد !

...

فریدون مشیری

نوشته های اینسومنیایی

Mon, 14 Jan 2008 13:22:05 GMT

شب که میشه ، به پشت میفتی رو تخت وزل میزنی به سقف اتاقت. چه سقف کوتاهی! تا حالا اینقدر کوتاه احساسش نکرده بودم.یاد خونه باغهای اورشلیم می افتی. خونه هایی که بنا به ضرورت زمان، احتمالاً سقفهای کوتاهی داشتن. سقف دل مردمشونم همینطور! حالا بگذریم، شب که میشه مرغ خیالت پر میکشه. زورمیزنی تا قوه ی تخیلت رو بیدار کنی، شایدم این قوه ی تخیلتِ که زور میزنه تو رو بیدار کنه. من که دیگه داره حالم از فکرو خیال کردن تو شب بهم میخوره. بذار برم یکم آهنگ گوش بدم.هدفون رو میذاری تو گوشت و آهنگ رو معمولاً با صدای بلند گوش میدی.پنج دقیقه، ده دقیقه، یه ربع میگذره. الانا دیگه حس میکنی که سرت داره سنگین میشه و کم کم داری به حالت خلسه فرو میری. اینجه اوج لذته! اوج توهم و شاهکار که باعث میشه مغزت به ابداعات فراوان دست بزنه. اینجاست که همه چیز به هم پیوند میخوره. نمیدونی که خوابی یا بیدار. خودتو جای اسب توی صحفه ی شطرنج میبینی که از ترس وزیر سیاه حرکت نمیتونه بکنه. بعد میبینی که یه روباه نارنجی – که به طرزعجیب و فوق العاده ای میدرخشه- داره از پشت دنبالت میکنه و تو هم در این فکری که از ساعتی که داره شش و نیم رو نشون میده چطوری میشه انتگرال گرفت. حالا دیگه مغزت داره سوت میکشه. برای چند لحظه، و فقط چند لحظه به خودت می یای و میفهمی که داری از فرط خواب میمیری. دکمه ی استپ رو میزنی و هدفونو از تو گوشت در می یاری. حالا تنها کاری که باید بکنی اینه که بالشتو زیر سرت درست کنی و تو تختت یه چرخ بزنی و به پهلو بخوابی. آخ که چه لحظه ی شیرینیه ولی حیف که خوابت زیاد هم طولانی نیست. به 5 دقیقه نرسیده که حس میکنی دیگه خوابت نمیاد. راستی به این چی میگفتن؟ اینسومنیا. آره شاید اینسومنیا گرفتم. وقتی این بیماری رو داری تو یه حالت خاصی هستی نه خوابی نه بیدار. حالا باید چیکار کنم؟ دوباره آهنگ گوش بدم؟ نه دیگه فایده نداره. فکر کنم الان دیگه موقع کار و تلاشه. بلند میشی و یه کاغذ و مداد رو که از قبل زیر تختت گذاشتی رو برمیداری تا یه چرت و پرتی عین این بنویسی. از اینجا به بعد دیگه متن تمومه، چون از اینجا به بعد دیگه هنوز پیش نیومده که بخوای توصیف کنی. البته زیادم نباید نا امید بشی. روزها تکراری، شبها تکراری، امید، آرزو، کار، تلاش، عشق، زندگی، خواب، بیداری، پول، درخت، شکار، سایه و همسایه، همه تکراری شده. قوه ی تخیل انسانها فکر کنم از همین جا بکار افتاده.جادوگر قصه ها، فرشته ی بالدار. اون کلاغایی که ردّ تکه نون های توی جنگل رو خوردند یا اون شاهزاده هه که به یه آدم آهنی تبدیل شده بود. همون شاهزاده ای که توی جنگل پیش میرفت. سوار اسب پر زرق و برقش. با زره ای فولادی و شنلی سفید که تا پشت اسبش میرسید. چند روزی بود که توی جنگل بی هدف پرسه میزد. چند روز پیش به شکار آمده بود و گرفتار تاریکی شده بود و مجبور شد که شب رو تو جنگل سپری کنه. به پشت دراز کشیده بود و سرش رو روی تنه ی درختی گذاشته بود و به سقف آسمان که زیادم بلند نبود نگاه میکرد.-شاید ضرورت زمانه اینجوری ایجاب میکرد- در این فکر بود که چقدر همه چیز تکراری شده. روزها تکراری، شبها تکراری، امید، آرزو، کار، تلاش، عشق، زندگی، خواب، بیداری، پول، درخت، شکار، سایه و همسایه، و حتی اون پری افسانه ای قصه هاش. با خودش فکر میکرد: شب که میشه، زورمیزنی تا قوه ی تخیلت رو بیدار کنی، شایدم این قوه ی تخیلتِ که زور میزنه تو رو بیدار کنه، برای همین هم هست که مردم قصه و افسانه میسازن. قصه جادوگری که تو جنگل بود و قصه ی شاهزاده خانمی که به قورباغه تبدیل شده بود. یا اون تکه نونایی که کلاغا رو خوردن!ولی نه از شاهزاده خانم خبری هست نه از جادوگر نه از کلاغ و تکه نون! شب که میشه قوه ی تخیلت بیدار میشه، من که دیگه داره حالم از فکرو خیال کردن تو شب بهم میخوره. بذار برم یکم آهنگ گوش بدم....

نارون و آب روان

Mon, 07 Jan 2008 00:15:59 GMT

رفته بودم ته باغ

تا که از میوه ی ممنوعه بخورم

نارونی دیدم

به زانوی غم، سرکشیده

استوار و پای به جا بود، اما

برگهایش، بر شاخه ها یش خشکیده

در حاشیه ی تنه اش

در محلی که سلام گرمش را، نثار پستی خاک میکرد

آبی در جریان، نبود

صدایی، جوششی، نغمه ای در کارنبود

به متانت، نظری افکند به من

و نظری بر خالی تنهایی خویش

به متانت، فراخواند مرا

به سلامی نیز مهمان کرد مرا

و مرا با خود، به همراهی اندوه فراوانش خواند

به خدا تقصیر این باغبان نیست»:

تقصیر آب روان هم که نیست

ظهر تابستان و جوی، ایستاده تا نفسی تازه کند

چه غم ار سوخت به آتش، ریشه هایم در خاک؟

شاخه هایم عریان شد که شد

یا شکوه بر و بالایم اگر، به زوال پاییز ماند که ماند

در تنم خونی اگر جاری نیست که نیست

من نگران جوانه هایم نیستم

اما

به زیر سایه ام

منتظر میماند عاشقی

تا پرکشد مرغ دلش، در لحظه ی دیدار معشوقی

من نگران عاشقی ام، نگران دیدار

نگران انتظار

نگران لحظه های اضطراب

من به افسوس های ناچار آن عاشق بیچاره می اندیشم

من به نا گفته های بسیار آن عاشق بیچاره می اندیشم

تو اگر از سر باغ، گذری می کردی

سلامی برسان خدمت آب و بگو

«.نارونی چشم به راهت دوخته، شوق دیدار تو را می جوید

86/10/16

آی آدم ها

Sun, 23 Dec 2007 20:29:49 GMT

!آی آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید
.یک نفر در آب دارد می سپارد جان
یک نفر دارد که دست و پای دایم می زند
.روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید
آن زمان که مست هستید از خیال دست یاییدن به دشمن
آن زمان که پیش خود بیهوده پندارید
که گرفت استید دست ناتوانی را
.تا توانایی بهتر را پدید آرید
آن زمانی که تنگ می بندید
بر کمر هاتان کمر بند
در چه هنگامی بگویم من؟
!یک نفر در آب دارد می کند بیهوده جان، قربان

!آی آدم ها که بر ساحل بساط دلگشا دارید
نان به سفره، جامه تان بر تن؛
.یک نفر در آب می خواند شما را
موج سنگین را به دست خسته می کوبد
باز می دارد دهان با چشم از وحشت دریده
.سایه هاتان را ز راه دور دیده
آب را بلعیده در گود کبود و هر زمان بی تابی اش افزون
می کند زین آب، بیرون
گاه سر، گه پا
!آی آدم ها

او ز راه دور این کهنه جهان را باز می پاید
.می زند فریاد و امید کمک دارد
!آی آدم ها که روی ساحل آرام در کار تماشایید
موج می کوبد به روی ساحل خاموش
.پخش می گردد چنان مستی به جای افتاده بس مدهوش
:می رود نعره زنان، وین بانگ باز از دور می آید
.«آی آدم ها»
و صدای باد هر دم دل گزاتر
و در صدای باد بانگ او رهاتر
از میان آب های دور و نزدیک
:باز در گوش این ندا ها
...«آی آدم ها»

Gustave Dore

Thu, 20 Dec 2007 12:01:38 GMT

نقاشی های

Gustave Dore

نقاش بزرگ فرانسوی از کتاب بهشت گمشده ی جان میلتون

http://jealmeida.files.wordpress.com/2006/09/gustave_dore_paradise_lost_005.jpg

http://content.answers.com/main/content/wp/en/9/90/GustaveDoreParadiseLostSat...

http://www.truthtree.com/images/Cru030_The%20Crusaders%20Massacre%20the%20Inh...

http://jamesandannie.cyberflunk.com/hello/147/939/640/gustave_dore_paradise_l...

و اثر دیگری بر گرفته از رمان دون کیشوت

http://www.aritearu.com/pic/DonQuixoteDore4.jpg

چه خوش باور بود زمانی، دلمرده مرداب

Thu, 13 Dec 2007 14:08:18 GMT

چه خوش باور بود زمانی، دلمرده مرداب

نبودش دلی در بند گرداب

عشق را نغمه ها بود و آهنگ

که خاموش میشد از نوایش آتش جنگ

پری نبود بشکسته با سنگ

غمی نبود بهر دلی تنگ

عاشقان،محو در تماشای دریا

مردمان، فارغ از های هوی دنیا

*****

تا که بردند طوفانهای باور

دیدگان بر آب را شناور

غنچه بر ساق خشکید،ولی نشکفته

شب،فریاد طلوعی برکشید،اما نخفته

با وجود آن همه اجبار و انکار

دلی ماند پر ز داغ و حرفی نگفته

*****

کشیدم چهره ام را سوی این خاک

از این صحنه های سرد و غمناک

کجا رفت آن همه عشق و محبت؟

چه وقتی شد اسیر دست کولاک؟

*****

21/9/86

من عاشق چشمت شدم

Wed, 28 Nov 2007 09:24:54 GMT

وقتی که شانه می زد، بر گیسوانت باد

وقتی که بوسه می زد، هر دم به رخسارت ابر

وقتی که از نگاهت، شرمگین میشد ماه

من عاشق چشمت شدم

وقتی ز غم، خاموش ماند آواز پرنده

وقتی ز غم، در هم کشید دل چهره اش را

وقتی که مهرت، روشنی داد طالعم را،

نه، این فرسوده جان بی مایه ام را،

من عاشق چشمت شدم

وقتی که بر آب کشید، نقشِ تو چشمه،

وقتی فلک نازت کشید، با صد کرشمه،

وقتی که ابر خنده ای زد، بر خاک تشنه،

من عاشق چشمت شدم

دیوانه ی رویت شدم

مست و خراب عطر تو

من عاشقِ، آن پیچش مویت شدم.

وقتی برای خاطرت، ابر در آسمان ها میگریست

وقتی شدید و بی امان، سوی زمین جاری شد اشک

یا روزی که لبریز شد، بغض از دو چشمان سیاه

وقتی که اسمت بر خیال، انگیزه پرواز شد،

من عاشق چشمت شدم

9/6

وقتی که یاد عشق حبیب پارسا و سارا در سریال محبوبم، مدار صفر درجه افتادم

عشقی که برترش، ممکن نبود

9/9

تقدیم به دنیا دوستی به بزرگی دوست