...

بازآمدم چون عید نو تا قفل زندان بشکنم------ وین چرخ مردم خوار را چنگال و دندان بشکنم  
هفت اختر بی‌آب را کاین خاکیان را می خورند------ هم آب بر آتش زنم هم باده‌هاشان بشکنم  
از شاه بی‌آغاز من پران شدم چون باز من ------تا جغد طوطی خوار را در دیر ویران بشکنم  
ز آغاز عهدی کرده‌ام کاین جان فدای شه کنم------ بشکسته بادا پشت جان گر عهد و پیمان بشکنم  
امروز همچون آصفم شمشیر و فرمان در کفم------ تا گردن گردن کشان در پیش سلطان بشکنم  
روزی دو باغ طاغیان گر سبز بینی غم مخور ------چون اصل‌های بیخشان از راه پنهان بشکنم  
من نشکنم جز جور را یا ظالم بدغور را ------گر ذره‌ای دارد نمک گیرم اگر آن بشکنم  
هر جا یکی گویی بود چوگان وحدت وی برد ------گویی که میدان نسپرد در زخم چوگان بشکنم  
گشتم مقیم بزم او چون لطف دیدم عزم او------ گشتم حقیر راه او تا ساق شیطان بشکنم  
چون در کف سلطان شدم یک حبه بودم کان شدم ------گر در ترازویم نهی می دان که میزان بشکنم  
چون من خراب و مست را در خانه خود ره دهی ------پس تو ندانی این قدر کاین بشکنم آن بشکنم  
گر پاسبان گوید که هی بر وی بریزم جام می ------دربان اگر دستم کشد من دست دربان بشکنم  
چرخ ار نگردد گرد دل از بیخ و اصلش برکنم------ گردون اگر دونی کند گردون گردان بشکنم  
خوان کرم گسترده‌ای مهمان خویشم برده‌ای ------گوشم چرا مالی اگر من گوشه نان بشکنم  
نی نی منم سرخوان تو سرخیل مهمانان تو ------جامی دو بر مهمان کنم تا شرم مهمان بشکنم  
ای که میان جان من تلقین شعرم می کنی------ گر تن زنم خامش کنم ترسم که فرمان بشکنم  
از شمس تبریزی اگر باده رسد مستم کند------ من لاابالی وار خود استون کیوان بشکنم  

مولانا

يه نقاشي ديگه از خودم... تو نمايشگاه نقاشي بعديم اصلش رو خواهيد ديد

با تشكر و قدر داني از مدل و دوست عزيزم آيدا