کنفرانس مناجات با خدا ویژه شبهای ماه رمضان از ساعت 1 نیمه شب با حضور مناجاتیان عزیز ، برای حضور در کنفراس ایدیmasiha.mahdavi14 را ادد بفرمایید--> Click here Reply
!لعنت بر عقلِ دنيادار عاقبتانديش رياكار منفعتپرست مصلحتانديش
بسم الله الرحمن الرحيم
نفس های انسان گام هایی است که به سوی مرگ برمی دارد. حضرت علی (ع) سخنانی از این دست که مالامال از مرگ آگاهی باشد بسیار دارند. مرگ آگاهی کیفیت حضور مردان خدا را در دنیا بیان می دارد. تا آنجا که هر که مقرب تر است مرگ آگاه تر است. و بر این قیاس باید چنین گفت که حضور علی علیه السلام در عالم ،عین مر گ آگاهی است. مر گ آگاهی یعنی که انسان همواره نسبت به این معنا که مرگی محتوم را پیش رو دارد آگاه باشد و با این آگاهی زیست کند و هرگز از آن غفلت نیابد.
مردمان این روزگار سخت از مرگ می ترسند و بنابراین شنیدن این سخنان برایشان دشوار است. اما حقیقت آن است که زندگ انسان با مرگ در آمیخته است و بقایش با فنا. پیش از ما میلیاردها نفر بر روی این کره ی خاکی زیسته اند و پس از ما نیز.
اگر مولا علی علیه السلام می فرماید: « والله ابن ابی طالب با مرگ انسی آن چنان دارد که طفلی به پستان مادرش.» این انس که مولای ما از آن سخن میگوید چیزی فراتر از مرگ آگاهی است؛ طلب مرگ است. طلب مرگ نه همچون پایانی بر زندگی. مرگ پایان زندگی نیست. مرگ آغاز حیاتی دیگر است؛ حیاتی که دیگر با فنا و مرگ در آمیخته نیست. حیاتی بی مرگ و مطلق.
بسم الله الرحمن الرحيم
«اوپانيشا»ها* را هم كه بخواني خواهي ديد كه از همان آغاز آفرينش انسان، آب عشق و عقل با هم در يك جوي نميرفته است. عقل ميخواسته كه خانهي دنياي مردمان را آباد كند و عشق ميخواسته كه خانهي آخرت را، و ظاهر همواره در كف عقل روزمره بوده است، جز برهاتي كه عاشقي بر مسند حكومت مينشسته و چند صباحي حكم ميرانده... اما فقط چند صباحي، و عاقبت باز هم همچون مولاي عاشقان گرفتار دشمنان عقلانديش ظاهربين ميشده است و كارش بدانجا ميكشيده كه حتي شبانگاه را نيز با لباس رزم بگذراند و بعد هم كه ميداني: محراب و شمشير و خضاب خون و باز هم روز از نو روزي از نو... عقلِ دنيادار عاقبتانديش رياكار منفعتپرست مصلحتانديش بر اريكهاي كه حق عشاق است تكيه ميزند و با زكات مسلمين كاخ خضرا ميسازد و با شمشير منتسب به اسلام گردن عشاق ميزند.
نگاهي به شهر بيندازيد! عقل غربي سيطره يافته و وجود بشر را در دائرالمعارف خويش معنا كرده است؛ بيدردي و لذتپرستي، توجيهي عقلايي يافته است و از ميدانهاي ورزش تا كلاسهاي دانشگاه، «ربالنوع تمتع» است كه پرستيده ميشود.
اما اينجا عالم ظاهر است و عاشق، اهل باطن.
و وقتي در ميان مسجديها نيز عموميت با ظاهرگرايان باشد، واي بر احوال ديگران!
واي خدايا! چه ميگويم؟
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ