رخ می نمایند این آشیانه های فکر
پرواز بال بریده ی گیس ِ پیر زنیست
نه خیالیست نه خواب
با من است سکوت ِ موسیقیایی ِ اتاق
-
و من چه کدرم
ضخامت روز را
ِ
کودکی ام انعکاس شیشه را می دود
مادر میشوم زندگی ام را
چروک بهشت ِ سپیدی ِ سرنوشت
و عمق ِ نگاه هایی تلافی ِ دیروز هایم
آینده ام نطفه می بندد
تار عنکبوتی دورش ...
.
.
نقطه هاییست از آنم انتهای حریر ِ بال ها
آغوشم آرام ِ لبخند ِ نوزادی اعدامی ِ دنیا
...
شاید بهانه کنم آرامش ِ آبی ِ اتاقم را
ِ
angel
photo taken by me