بهترين باش! اگر نمي تواني بلوطي بر فراز تپه اي باشي بوته اي در دامنه باش ولي بهترين بوته اي باش که دامنه می روید ...
Afshin's Blog Full Post View | List View
Let it pass
- در مورد رابطه ها هميشه مي توان مسووليت را به گردن ديگران انداخت
-
رابطه به خودي خود پيش نمي آيد. بايد به آن كمك كنيد تا روي دهد. در مورد رابطه ها هميشه مي توان مسووليت را به گردن ديگران انداخت؛ « هيچكس اهميت نمي دهد. من احساسي نسبت به كسي ندارم. پس چه كنم؟ » اما همه اينها عميقا با هم مرتبط هستند. اگر حركت كنيد، احساس خواهيد كرد، اگر احساس كنيد، بيشتر حركت خواهيد كرد. اينها به يكديگر كمك مي كنند و هركس بايد از جايي شروع كند. دنيا پر از افراد نيكي است كه آماده برقرار كردن ارتباط هستند. همه به دنبال عشق هستند. پس آماده باشيد. كمي برون گرا و در دسترس باشيد. در غير اينصورت، هيچ اتفاقي نخواهد افتاد. عشق و ارتباط، مثل دو بال هستند. با يك بال نمي توان پرواز كرد.Friday June 26, 2009 - 09:13pm (IRST) Permanent Link | 0 Comments - دل كندن از كهنه كاري است بس دشوار
-
دل كندن از كهنه كاري است بس دشوار. اما بايد از كهنه دل كند، زيرا تنها آنگاه تازه از راه مي رسد. پذيرفتن تازه كاري است دشوار، زيرا تازه تازگي دارد و با آن ناآشناييم. تازه براي ما عجيب و غريب است و در ژرفاي دلمان در مورد آن نگران و هراسانيم. اما بايد ياد بگيري به تازه عشق بورزي و گرنه رشد تو ممكن نخواهد شد. رشد يافتن بمعناي شهامت دل كندن از كهنه و شهامت عشق ورزيدن به تازه است و اين تنها يكبار انجام نمي يابد، بلكه بايد آنرا هر لحظه انجام دهي، زيرا هر لحظه چيزي كهنه مي شود و چيزي تازه از راه مي رسد. هرگاه كه چنين مي شود، به تازه گوش بسپار و در برابر كهنه كاملا كر شو. كهنه اسارت است و تازه، آزادي. و حقيقت هميشه تازه است. خدا هميشه تازه و باطراوت است. به تازگي شبنمي زير نور خورشيد صبحگاهي...اشوSunday June 7, 2009 - 09:43am (IRST) Permanent Link | 1 Comment - رشد و تكامل وظيفه اي دشوار است
-
رشد و تكامل وظيفه اي دشوار است. بزرگترين ماجراجويي است. صعود به مرتفع ترين قله و كاري است بس خطرناك. اما هر قدر خطرناك ترباشد، خوشايندتراست. هر قدر پرفريب تر باشد، جذاب تر است. هر قدر خطرناك تر باشد، ماجراهاي بيشتري در خود خواهد داشت.Thursday May 28, 2009 - 10:55am (IRST) Permanent Link | 0 Comments - چگونگی حال درون ما، مسوولیت خود ماست
-
باید به یاد داشت كسانی كه با آنها كار می كنیم، به درون ما اهمیت نمی دهند. چگونگی حال درون ما، مسوولیت خود ماست. دیگران هم مسوول حال درون خود هستند. همكاران شما همانند همه مردم، از جمله خود شما، دارای احوال منفی خاص خود، مشكلات و نگرانیهای خود هستند. وقتی با كسی كار می كنید، نباید این احوال را به میان آورید. زیرا اگر این احوال مطرح شوند، امواج منفی با خود می آورند و موجب می شوند فرد مقابل هم احوال منفی خود را بروز دهد و این فرآیندی بی انتها خواهد شد.
اگرحال منفی دارید، كاری انجام دهید. برای مثال ،در مورد یك موضوع بسیار منفی چیزی روی كاغذ بنویسید و بعد كاغذ را بسوزانید و یا به یك بالش مشت بزنید و آنرا پرت كنید. می توانید به شدت پایكوبی كنید. به هر صورت باید آن حال را تخلیه كنید؛ زیرا مشكل شماست. گاهی از همكاران خود بپرسید، آیا منفی بوده اید و به آنها آسیب رسانده ید؟ زیرا گاهی بدون آنكه بدانید، منفی می شوید. رفتارهای كوچك، حتی یك كلمه و گاهی سكوت هم می تواند آسیب زننده باشد. حتی نحوه نگاه كردن شما به كسی می تواند آزار دهنده باشد. پس گهگاه از دیگران تقاضای بخشش كنید. به آنها بگویید: « باید صادق باشم. به من بگوآیا موجب رنجش تو شده ام؟ زیرا من هم یك انسان هستم و ممكن است دچار اشتباه شوم. پس باید خطاهای خود را اصلاح كنمSunday May 3, 2009 - 12:30am (IRST) Permanent Link | 2 Comments - هرگز تصميم نگيريد كه ميان حال باشيد
-
هرگز تصميم نگيريد كه ميان حال باشيد؛ زيرا ميان حالي در زندگي گناه است. هرگز نخواهيد زندگي بدون مخاطره باشد و هرگز خواهان امنيت خود نباشيد؛ زيرا در آنصورت مرگ را درخواست كرده ايد. بسياري از انسانها تصميم گرفته اند كه در زمينه اي مسطح، ايمن و عاري از مخاطرات زندگي كنند. آنها هرگز به عمق نمي روند و هرگز به اوج نمي رسند. زندگي آنها كسالت آور، يكنواخت و راكد است؛ اوج، دره، شب و روز ندارد. آنها در دنيايي خاكستري و خالي از رنگ زندگي مي كنند. رنگين كمان در زندگي آنها وجود ندارد. زندگي آنها خاكستري است و خودشان هم به تدريج ميان حال مي شوند. بزرگترين خطر، رسيدن به مرتفع ترين قله هاي الوهيت و سقوط در قعر دوزخ است. پس مسافري شويد در ميان اين دو و هيچ ترسي نداشته باشيد. به تدريج متوجه خواهيد شد كه در اين ميان، فرازي وجود دارد و ديگر نه در اوج هستي و نه در قعر، نه در قله و نه در دره. خواهيد دانست كه تنها يك تماشاچي و شاهد هستيد. چيزي در ذهنتان به قله مي رود و چيز ديگري در ذهنتان به دره مي رود و اما پيوسته چيزي فراتر از اين دو حضور دارد كه فقط نظاره مي كند وآن خود شما هستيد. هردو قطب در وجود شماست و شما هيچ يك از آنها نيستيد، بلكه برجي هستيد بلند قامت تر از هردو. زمين هم فراز دارد و هم فرود، ولي شما جايي دورتر از هر دو قرار داريد. فقط كل بازي را تماشا مي كنيد؛ بازي آگاهي را.Thursday April 30, 2009 - 07:56am (IRST) Permanent Link | 1 Comment
