Offline IMLast updated Mon Mar 26, 2007 Member since April 2005
1 - 5 of 220 First | < Prev | Next > | Last
1 - 5 of 220 First | < Prev | Next > | Last
A round table with mates Full Post View | List View
From down under for a while
- New Home
-
Monday June 15, 2009 - 12:34am (NZST) Permanent Link | 0 Comments
- به زودی ما دیگر اینجا نخواهیم بود
-
از این به بعد اینجا مینویسم. برای اینکه بدونید راست میگم این نوشته پایین رو اونجا هم میذارم!
---
---
چی میشه گفت. یاهو داره پرپر میشه. ما هم بالاخره باید یه جایی بنویسیم دیگه. وگرنه این حرفهای مهم حیاتی رو که دو سه ماه یه بار حس نوشتنش میاد کجا بگیم؟ من یه ذره وقت گذاشتم یه سری پستهام رو پاک کردم ولی بازهم خروجی یاهو زیر20 مگابایت نشد که بتونم توی وردپرس که بالای 15 مگابایت قبول نمیکنه بذارمش. حالا مهم هم نیست اگه نشد اسبابکشی کنم. مهم خاطره اون روزهاس که با 360 حال کردیم و دور هم بودیم. مثل روزهای 106 و مثل روزهای 29ام.وبلاگ نوشتن واسه کسی که از ایران خارج میشه یه کارکرد خیلی قشنگ داره و اون هم اینه که احساس تغییر ناگهانی شدید و شوکّ بریدن از ریشهها رو تخفیف میده. شاید هم برای خودش هم برای دوستان و آشنایان و فک و فامیلش ولی به نظرم بیشتر برای خودش! آدم اولش که میآد از ایران بیرون یه جورایی فکر میکنه هنوز شدید به ایران تعلق داره بعد یه ذره که جابیفته و هرچی بیشتر احساس تعلق به کشور مقصد کنه (یا اینکه کلّا به این نتیجه برسه که ایده تعلق چیز چرندیه) دیگه کمکم حس میکنه نوشتن خیلی حال نمیده. شاید هم به همین دلیل هست که تعداد زیادی وبلاگ توسط مهاجرها ساخته میشه و با شور و شوق توش مطلب زده میشه ولی بعد از یه مدت به امان خدا رها میشه یا ریشهکن! میشه. نویسنده وبلاگ البته تعهدی نداده بوده به کسی که تا آخر عمر بنویسه و من این نوشتن رو به جای اینکه خدمت در راه رضای خدا توسط نویسنده به خوانندههاش ببینم، خدمت تکنولوژی به نویسنده وبلاگ میدونم. هرچند دوستهای وبلاگنویس من دلایل خاص و قوی خودشون رو برای ننوشتن دارن و شاید هم نظری کاملاً متفاوت داشتهباشن. بگذریم. این مدلی که ماها مهاجرت کردیم یعنی مدل کندن درخت با ریشه بیشباهت به مردن هم نیست. میری و یه عده به شدت ناراحت میشن که رفتی (و معمولاً کسی که میمونه بیشتر سخته براش نسبت به کسی که میره) بعد همه کمکم فراموشت میکنن، رودخونه زندگی هم جریان خودش رو داره و نمیتونه سر یه پیچ واسه کسی منتظر بمونه و زندگی همه برمیگرده به روال عادی (و معمولا برای کسی که میمونه خیلی راحتتره براش نسبت به کسی که میره!). حالا فکر کن اگه از اون دنیا هم میشد وبلاگ نوشت، حتی سالی یکی دوتا پست هم بیشتر ننوشت چه حالی میداد. حتی اگه جهنمی بودی و جریمهت این بود که با یاهو 360 بنویسی.Monday June 8, 2009 - 10:30am (NZST) Permanent Link | 2 Comments - من رای میدهم
-
به قدری همه در مورد تحریم یا شرکت در انتخابات حرف زدن و نوشتن که دیگه آدم حالش بد میشه بخواد بحث کنه در موردش. ولی خب انگار راه دموکراسی ما از این گذرگاه میگذره که هنوز برامون بدیهی نشده که باید از حق رای دادنمون استفاده کنیم. یا حتی از اون بدتر هنوز یاد نگرفتیم که درست واسه هم استدلال کنیم و هر گروه هم گروه دیگه رو با برچسبهای قشنگ و لجدربیار مورد نوازش قرار میدن. اول از همه، ای کاش ما چنین مشکلی نداشتیم که من اینجا فقط برای کروبی (نه برای شخصش بلکه برای جریانی که نمایندگی میکنه) تبلیغ میکردم. دوم که بله من طرفدار مشارکت در انتخابات هستم و دلایلم رو هم تا جایی که حوصله داشته باشم مینویسم ولی سوم و مهمتر از همه من با این روشی که اکثریت افراد دو گروه همدیگه رو نگاه میکنن مشکل دارم و فکر میکنم این یکی از دو تای اولی ریشهای تره. باید یاد بگیریم که چه اینطرفیها بگن "ملت گوسفند سادهلوح فکر میکنن رژیم آخوندی قابل تغییره" چه اونطرفیها بگن "شکمسیرهایی که ژست روشنفکریشون شده تحریم، نمیفهمن ما چی داریم میکشیم" صدتا ایراد داره و هیچگونه ارزش استدلالی نداره و بیشتر طرف مقابل رو جری میکنه تا اینکه متقاعدش کنه دست از نظرش برداره. این جور حرف زدن بیشتر به درد توی تاکسی میخوره که اگه خدای نکرده یه نفر برگشت گفت ببخشید دلیلتون واسه این حرف چیه سریع کرایه رو بدین بگین آقا من همین بغلها پیاده میشم.برای من کاملاً قابل درک هستش که وقتی هرکسی سرکار میآد مایوس کننده است سرخوردگیای که پیش میآد آدم رو متمایل میکنه که بیتفاوت بشه و طرفدار تحریم، ولی وقتی مطالبی که مینویسن رو میخونم به عنوان یه حکم کلی ناجهانشمول! روند منطقی تئوریشون رو متوجه نمیشم. حالا من نه سرپیازم نه ته پیاز ولی تو همین لایهای که هستم باید یه نظریه حداقلِ اصول منطق رو دنبال کنه که بتونم قبول کنم. حالا من اونقدر سعهصدر دارم که فحشهایی رو که میدن رو ندید میگیرم ولی خب که چی؟ حرف چیه؟ از مدل اثبات که بخواهید با این نظریه جلو برید که نه مثالی دارید که "دیکتاتوری" ای با عدم مشارکت ساقط شده باشه نه دلیلی برای توالی این سلسله انتزاعی حکومت غیرقابل اصلاح، عدم مشارکت، عدم مشروعیت، فشار افکار عمومی دنیا، کلهپاشدن حکومت وجود داره. حتی به نظر من بین هیچ دوتا حلقه متوالیش نمیشه رابطه علٌی برقرار کرد. مثلاً به کدام دلیل قابل قبول حکومت غیرقابل تغییر است؟ یعنی واقعاً فکر میکنید ما سی سال است با یک رفتار واحد درتعامل هستیم؟ یا مثلاً این حکومت جبار متقلب که شما تصویر میکنین از رای ندادن ده میلیون نفر بیشتر میترسه (که بنابه فرمایش شما متقلب هست و میتونه اعلام کنه سیصد میلیون مشارکت کردن) یا از دیدن ده میلیون رای مخالف؟ اگه من بودم که ترجیح میدادم همه بیتفاوت باشن به غیر از دوستهای خودم. اصلاً چهجوریه که این حکومتی که از نظر شما صلاحیت و مشروعیت نداره رو داریم تمام قوانینش رو رعایت میکنیم؟ مدرک آموزش عالیش رو میگیریم قاب میکنیم، برای کارت پایان خدمتش کلی سختی میکشیم یا هزارتا قانون محدود کنندهش رو رعایت میکنیم اما تا به یه جایی میرسه که شاید به احتمال یه درصد به نفعمون باشه باید نافرمانی مدنی و مقاومت منفی کنیم؟در نهایت اینکه تحریم در بهترین حالت و چنانچه تمام مراحل تئوری به خوبی پیش برود منجر به کلهپاشدن رژیم فعلی میشود. اما چند هزار سال است داریم کلهپاکردن حکومتها رو تجربه میکنیم، بس نیست؟ باور کنید به اندازه کافی در ساقط کردن سلسلهها تجربه داریم. بیاید یه چند صدسالی هم یه مدل دیگه رو تجربه کنیم. میراثدار تاریخ تکه پارهای شدهایم که بر اساس ذهنیت کلهپاکردن و نابود کردن کلیه مظاهر حکومت قبلی بناشده. باید این روند را قطع کنیم. روند از خون جوی ساختن و از چشمهای از حدقهدرآمده سنگفرش و از سرهایبریده تپهساختن.اگر گزینه "کلهپاکردن" رو با اجازهتون بیخیال بشیم، در ذهن من که هیچ راه عملی دیگری غیر از پیدا کردن فرهنگ مشارکت وجود نداره. میگم فرهنگ مشارکت یعنی فقط از ترس ناطق نوری و احمدینژاد نباشه که بریم رای بدیم. یعنی هروقت نظرمون رو پرسیدن بگیم. یعنی ناامید نشیم. یعنی شناسنامهای که مهر انتخابات توش نداره بیکلاسی و بی مسئولیتی محسوب بشه. یعنی هرکدوممون بتونیم اگه شده یک نفر رو متقاعد کنیم رای بده.Saturday May 30, 2009 - 12:03am (NZST) Permanent Link | 5 Comments - As simple as that
-
با یه آقای متشخص میانسال همصحبت شده بودم. نزدیک بیست سال میشد که استرالیا زندگی میکرد و دختر و پسرش هم توی استرالیا ازدواج کرده بودن. از پسرش میگفت که ول کرده و دو سه سال هست که رفته بریزبن. از دستش شاکی بود. میگفت ما خیلی مخالف رفتنش بودیم ولی هرچی گفتیم به گوشش نرفت. گفتم حتماً خیلیها هم خیلی مخالف رفتن شما از ایران بودن ولی نتونستن مانعتون بشن. یه چند ثانیه ساکت شد و گفت آره. فکر کردم چه جالب که وقتی آدم نقشش توی رابطهای که مشابهش رو هم تجربه کرده عوض میشه، کاری که خودش به راحتی انجام داده اینقدر براش غیرقابل هضم میشه. و فکر کردم اگه روم به دیوار شرایط بخواد همینجوری پیش بره آدم اگه تصمیم بگیره تو ایران زندگی کنه باید بیشتر آمادگی داشته باشه که برای دیدن بچهش مجبور بشه ویزا بگیره.Monday May 25, 2009 - 11:10pm (NZST) Permanent Link | 2 Comments
- Big fan of Iranian music
-
صاحب آرایشگاهی که چند وقتی هست که میرم مال سوریه است و نزدیک به سی سال میشه که استرالیا زندگی میکنه. چند وقت پیش که رفتهبودم آرایشگاه ازم پرسید گوگوش کی میآد سیدنی. گفتم خبر ندارم. گفت چطور خبر نداری؟ همین روزهاست که بیاد. نمیدونم چند وقت پیش توی دیترویت بوده و چند وقت پیش تو کانادا بوده حالا قراره که بیاد اینجا. گفتم تو از کجا میشناسیش؟ گفت خب گوگوش خیلی خیلی معروفه و اولین خواننده زن ایرانی هستش که رقصیدن و خواندن رو با هم مخلوط کرده و صداش طلاییه و چه و چه و چه. گفتم من راستش هیچوقت با این غلظت طرفدارش نبودم ولی اگه خبری شنیدی به من هم بگو شاید ما هم اومدیم کنسرتش. این بابا البته یک کلمه هم فارسی بلد نیست. چند روز پیش که باز دیدمش گفت ستار داره میآد خبر داری. گفتم آره احتمالاً میریم دیدنش. گفت معلم درام پسر من قراره توی گروهش باشه و اون خبرش رو به من داده. بعد گفت من از همه بیشتر اون آهنگی رو دوست دارم که میگه: دیدین دیدین دیدین..... و شروع کرد آهنگ شازدهخانوم رو زمزمه کردن: دو تا دستام مرکبٌی، تموم شعرام خط خطی... خیلی حال کردم. یه حس خوبی بود. آخه غریبه که نیستین کمتر پیش میآد آدم به عنوان یه ایرانی بتونه درمورد یه چیز ملموسِ مشهود و نه تاریخی /باستانی /افسانهای احساس افتخار یا حداقل مالکیت یا دیگه کمِ کم تعلق کنه. حالا فکر میکنید ده بیست سال دیگه کسی به داریس خواهد گفت من اون آهنگ ساسیمانکن رو دوست دارم که میگه وای وای وای پارمیدای من کوش؟Thursday May 14, 2009 - 11:10pm (NZST) Permanent Link | 5 Comments
