Tag Cloud
- قدراهل.درد
- منم.این.بی.تو.که.پروای
- میان.من.وتو
- ماه.من.درصیددلهادامگاهی.ساخته
- مده.شرابم.امشب
- مرگ.درمرداب
- مردبرای.عاشق.شدن
- چنان.مستم.چنان.مستم.من
- چنان.به.موی.توآشفته.ام
- نه.ساعتی.به.وقت.زمستان
- چون.دوماهی.سرخ
- چراتو؟چراتنها
- نزدهربیگانه.نتوان.گریست
- هرمرگی.راتولدی.بوده.است
- هرچه.دیدیم.درین.باغ
- هرکه.همچون.صبحدم.،داردهوای.نیمشب
- هرکسی.راهوسی.درسر
- هرجاکه.شدم،کعبه.وبتخانه.توبودی
- وزن.نیززیباست
- وعده.دیداری.دارم.بارنگین.کمان
- يادايامي
- یاردگرباربیا
- کوه.بانخستین.سنگها.آغازمیشود
- گرچه.راهی.است.پرازبیم
- گرنیست.تاب.سوختنت
- گرغصه.ی.روزگارگویم
- پرمرغان.صداقت
- ،بازبه.دنبال.پریشانیم
- آمدبهارای.دوستان
- آن.به.که.نظرباشدو
- آنکس.که.توراببوسد
- آری.خوشم
- اي.عاشقان.اي.عاشقان.مارابياني.
- ای.فصل.پرباران
- ای.به.ره.جستجوی
- ایام.نداردغم
- ایدل.شکایتهامکن،تانشنوددلدارمن
- اگرغم.لشگرانگیزد
- ابروکج.ونگاه.کج.وزلف.یارکج
- ازرنجی.خسته.ام.که.ازآن.من.نیست
- ازغم.دلبرمپرس
- بــهار!بـازهـم.سـبــزی؟
- به.چشم.عاشقان.جان.و
- بهار
- بیاتاقدریکدیگر
- بايدازرودگذشت
- باردگرآمدی.تاشوداقبال.شاد
- باغ.من
- برآمدبادصبح.وبوی.نوروز
- برای.زیستن.دوقلب.لازم.است
- تونه.چنانی.که.منم
- توهم.بامن.نبودی
- توکه.یک.گوشه.ی.چشمت
- توکیستی،که.من.اینگونه،بی.تو
- توآنگونه.کن.که.میخواهی
- تاحال.منت.خبرنباشد
- ترک.عقل.ذوالفنون
- جانابه.هردیار
- جانادگرآشفتگی.ازموی.که.داری
- خاموش.شبی.است
- دوش.دیوانه.شدم.،عشق
- ديرست٬دوست.من
- دیرآمدی.ای.نگارسرمست
- درفراسوی.مرزهای.تنت.تورادوست
- دردمادرمان،دریغا
- درعشق.زنده.باید
- دست.من.است.ودامنت
- دستهایمان.درتلاش.کلام.اخر
- رفتی.ونرفتی.ازضمیرم
- رنگ.خاموشي.درطرح.لب
- روزگاری.است.که.سودازده
- روزگاررسمیت.می.بخشیم
- روزگارغریبی.است،نازنین
- زنده.باش
- سال.ام.از.سی.رفت
- شکوفه.جمال.توشکفته
- شب.ندارد.سر.خوا.ب
- عشق.تورادرزمستان
- عشق.رادفتری.نیست
به هر تار جانم صد آواز هست/ Full Post View | List View
humanite, art,poetry...
- Entry for April 28, 2009
-
شكوه سبز نگاه تو، يك جهان راز است
شميم گيسوي تو، خستگي برانداز است
در آسمان آبي چشمانت اي نهايت لطف
هزار مرغك آزاده، نغمه پرداز است
بهار و صبح و نسيم و طراوت سحري
هر آنچه هست در آن ديدگان غماز است
بهار آمد و ساقي به پايكوبي شد
صفاي مقدم مطرب، كه وقت آواز است
نسيم، هلهله زن مي دود به كوچه صبح
درِ حصار سپيدي به روي او باز است
گشود دفتر ايام را، زمان و نوشت
به نام نامي گل، وقت، وقت آغاز است
Tuesday April 28, 2009 - 07:27pm (IRST) Permanent Link | 13 Comments - Entry for January 01, 2009
-
زمستان گرچه اینجا لانه کرده
دلم بوی بهاری تازه می جوید
ولی هرگز نمی خواهم کسی من را خبر آرد
بهار تازه نزدیک است
من آن اندازه در قلب سیاهیِ زمستان مرگ را دیدم
تمام روزها را خط به خط بر شاخه ی صبرم کشیدم
آنقدر ماندم میان برف نومیدی
میان بی تفاوتهای بسیارِ چنین غربت سرایی سرد
که دیگر مژده دادن را دلم هرگز نمی جوید
دلم بوی بهاری تازه می جوید
میان هفت سین آشنایانم سکوتی بیشتر پیدا نخواهم کرد
سراغ از عشقِ بی اندازه دیگر نیست
و سهم قلب من آنجا نمی باشد
سراسر معنی بی مهر پوسیدن
سفره ها خالی ست از تفسیر روییدن
سؤال من هنوزم در به در دنبال پاسخ می رود
سلامم را که پاسخ میدهد از جنس تنهایی ؟
دلم بوی بهاری تازه را ،تنها میان برگ هایی تازه می خواهد
نه در صدسالگی های هنوز از مرگ خود لبریز
میان رستنی تازه
نه در پژمردگی های هنوز از خاطرات سرد خود سرشار
دلم بوی بهاری تازه رادر جای جای خانه می خواهد
نه در پس کوچه هایی که نشان از گم شدن دارند
برای رستنی تازه
نه در انبوه ماندن هاTags: دلم.بوی.بهاری.تازه Thursday January 1, 2009 - 12:27pm (IRST) Permanent Link | 14 Comments - Entry for December 05, 2008
-
مهربان آمدی ای عشق ! به مهمانی من
پر شد از بوی خوشت ، خلوت روحانی من
خوش برآورده سر از باغ ِ تماشای وجود
سرو ناز تو ، به سرفصل زمستانی من
هیچ کس غیر تو-ای خرمی دیده! نخواند
حرف ناخوانده ی دل ، از خط پیشانی من
میکنم گریه ، من ِسوخته ، تا خنده زند
گل روی تو در آیینه ی بارانی من
بی قرار آمدی و رفت قرارم از دست
بنشین تا بنشیند دل توفانی من
آفتابی شدی و یکسره آبم کردی
شد حریر نگهت جامه ی عریانی من
بشکن -ای بغض!-و فرو ریز که در خانه ی دل
می زند شعله به جان ، آتش پنهانی من
Tags: آتش.پنهانی Friday December 5, 2008 - 06:55pm (IRST) Permanent Link | 9 Comments - Entry for November 13, 2008
-
بيا تا بشنويم از ناودان افسانه ی باران
كه حيرت نقش بندد در دل هر دانه ی باران
هزاران برك ميريزد بخاك سرد پائيزی
به گيسوی درختان می خورد تا شانه باران
افق تاريك و باغ افسرده و من بی سبب غمگين
خدا را، جام صبرم پر شد از پيمانه ي باران
دل تنگ مرا ماند گرفته آسمان، آری
كه نگشايد، مگر با ريزش دُر دانه ی باران
فروغی نيست جز برقی كه گاهی ميشود پيدا
در آنسوی افق بر پيكر پروانه ی باران
دل افسرده ام را گرمی مهر آفرينی نيست
كجا آتش بر افروزد كسی در خانه ی باران
ز گريه مردم چشمم گرايد رو بخاموشی
نگيرد روشنی فانوس در كاشانه ی بارانTags: افسانه.باران Thursday November 13, 2008 - 11:22am (IRST) Permanent Link | 5 Comments - Entry for October 04, 2008
-
دارم از زلف سیاهش گله چندان کـه مـپرس
که چنان ز او شدهام بی سر و سامان که مپرس
کـس بـه امید وفا ترک دل و دین مـکـناد
کـه چنانم من از این کرده پشیمان که مپرس
بـه یکی جرعه که آزار کسش در پی نیسـت
زحمـتی میکشـم از مردم نادان که مپرس
زاهد از ما به سلامت بـگذر کاین می لـعـل
دل و دین میبرد از دست، بدان سان که مپرس
گـفـتوگوهاسـت در این راه که جان بگدازد
هر کسی عربدهای این که مبین آن که مـپرس
پارسایی و سـلامـت هوسـم بود ولی
شیوهای میکـند آن نرگس فتان که مـپرس
گـفـتـم از گوی فلـک صورت حالی پرسم
گفـت آن میکشم اندر خم چوگان که مپرس
گفتمـش زلـف بـه خون که شکستی گفتا
حافـظ این قصه دراز است به قرآن که مـپرسTags: چندان.کـه.مـپرس Sunday October 5, 2008 - 12:04am (IRST) Permanent Link | 11 Comments
