سلام

عکس از "آنسل آدامز" است

از خیمه گاه زخمیه ی آب
دود حریق العطش تا عرش می رفت...ه

امداد را -پیچیده در شولای طوفان-ه
مردی
به نام آبی دریا
به شط زد...ه

دستی نهانی
لوحی مخطط را برآورد
نامی تناور را به رنگ سرخ
خط زد

آنگاه در عرش
آینه ی چشم ملائک موج بر داشت

"سید حسن حسینی"ه



دعا فراموشمون نشه!ا

چه حسه جالبی وقتی که تمام تجربه ی بیست ساله ی زندگیتو در اختیار یه نفر قرار میدی و طرف برمی گرده و می گه:"اینا که خیلی معمولی اند"!!آ

خوب لابد دیگه!آ


====================
1)نتیجه گیریه اخلاقی : یا من باید بعد از بیست سال برم خود کشی کنم
2) و یا بقیه
3)ترجیح می دم این اتفاق برای من نیفته
4)راه تست کردن وجود داره(حداقل من میدمنم چه تستی جواب میده)نظر شما چیست؟!ا
5)نمی دونم ولی به انگاره باید برم فن بیانم و خیلی بهبود ببخشم (با این آدما نمیشه این طوری کنار اومد!)م
6)بی خبال این یکی!ا
7)...ه



در مورد عکس : فکر کنم دما در حدوده منفی 5 درجه بود که من رفته بودم پارک کنار خونموم!ا...ه

سلام

دو سال از دانشگاه رفتنمون گذشت...(برای من و خیلی از شما )م

دوست دارم بدونم ما آدمایی که یه وقت خیلی بیشتر به هم شبیه بودیم(نسبت به الان)بعد ازین مدت چه حسی نسبت به زندگی پیدا کردیم و چه کارایی تونستیم بکنیم؟!م

(خب من به آدمای اطرافم نگاه می کنم و یه حسه کلی ازشون به دست می یارم ولی یقینا جواب خودتون می تونه خیلی کامل تر و دقیق تر باشه!)م


;)