وقتی حالت بده روحت بی پناهه

می بینی هر کاری کردی اشتباهه

وقتی کم کم به کسی وابسته میشی

چون از شب بی نوازش خسته میشی

وقتی آروم شدنت خیلی بعیده

اینجا یکی هست که به حرفات گوش میده

برگرد به من

مثل پرنده ای که درختشو پیدا کنه

برگرد به من

مثل کسی که شبونه هوس دریا کنه

وقتی به جز شب هیچ رنگی تو نگات نیست

وقتی کسی اندازه ی تنهاییات نیست

وقتی گم میشی و می ترسی دوباره

می فهمی هیچکی مثل من دوست نداره

وقتی دلت به صد در بسته رسیده

اینجا کسی هست که تو مشتش یه کلیده

برگرد به من

مثل پرنده ای که درختشو پیدا کنه

برگرد به من

مثل کسی که شبونه هوس دریا کنه

برگرد به من

مثل پرنده ای که درختشو پیدا کنه

برگرد به من

مثل کسی که شبونه هوس دریا کنه