یک روز از خواب پا می‌شی
می‌بینی رفتی به باد
هیچ‌کس دور و برت نیست
همه‌ رو بردی ز یاد

چند تا موی دیگه‌ت سفید شد
ای مرد بی اساس
جشن تولد تو
باز مجلس عزاست
بریدی از اساس

قوز پشتت بیشتر شد
شونه‌هات افتاده‌تر
پیرامونت رو ببین با دقت
می‌سوزن خشک و تر
می‌سوزن خشک و تر
می‌سوزن خشک و تر

این که زاده‌ی آسیایی رو می‌گن جبر جغرافیایی
این که لنگ در هوایی صبحونه‌ت شده سیگار و چایی

ای عرش کبریایی
چیه پس تو سرت؟
کی با ما راه می‌آیی
جون مادرت؟

این که دستاتو روی سر می‌ذارن [می‌ذارن]
این که باهات هیچ کاری ندارن [ندارند]
این که تو بازی‌شون راهت نمی‌دن [این که تو بازی‌شون راهت نمی‌دن]
این که سر به سرت می‌ذارن [سر به سرت]

این که زاده‌ی آسیایی رو می‌گن جبر جغرافیایی
این که لنگ در هوایی صبحونه‌ت شده سیگار و چایی

البته بگما جشن تولد من شاهکاره اما این شعر رو خیلی دوست دارم یه جورایی خاطرست اما به هر حال امسال بی حضور یه نفر که میدونم بزرگ شدنم پیرش کرد یه جورایی کم از مجلس عزا نداره اما بزرگترین رویداد زندگیمه که همیشه به گرمی مرداد و به قدرت شیر نگهم میداره

علیرضا حمیدین

24/5/1387

وقتي تو نيستي،
خورشيد تابناك،
شايد دگر درخشش خود را،
و كهكشان پير گردش خود را
از ياد ميبرد.
و هر گياه،
از رويش نباتي خود،
بيگانه مي شود.

و آن پرنده اي،
كز شاخه انار پريده،
پرواز را،
هر چند پر گشوده،
- فراموش ميكند .

آن برگ زرد بيد كه با باد،
تا سطح رود قصد سفر داشت .
قانون جذب و جاذبه را در بسيط خاك
مخدوش مي كند .


شکیبا ترین این سینمای نا شکییب رسا ترین صدای این سینمای بی صدا افتاده ترین این سینمای مغرور
عاشق ترین فرد این سینمای بی عشق برای همیشه خاموش شد.
چندین ساله که چشم به پرده سینما دوختیم تا چیزی مشابه هامون رو بیبینیم سالهاست که داریم سریالهای مزرخرف سیما رو تحمل میکنیم تا شاید دوباره لحظات سبزی رو داشته باشیم حالا باید تا ازل چشم به راه تو بدوزیم و این حسرت رو به گور ببریم
الان همه دم از من فلانم و من بهمانم میزنن اما یادمون نمیره وقتی تو اوج شهرت و قدرت برای گرفتن جایزه روی سن میرفتی خم میشدی و بوسه ای بر سن مزدی حالا برای رو سن رفتن و نرفتن دادو فریاد میکنن اکنون با نبودنت چه کنیم


دیگه روح سبزی در خانه سینما نیست و نغمه دل انگیزی به گوش نمی رسه
حالا که نستی.....
" اما روح سبز تو تا ابدیت برای مردمت نغمه دل انگیز می خواند"

در لا یتناهای حیات -انجا که ساکنم- هر چند زندگی دگرگون می گردد همه چیز عالی و کامل و تمام عیار است

خوب می خوام بگم که این کتاب کتاب فوق العادیه اگه نخوندینش حتما" بخونید بهتون خیلی کمک میکنه که ذهن قوی و اعتماد به نفس خوبی داشته باشید اما امیدوارم با خوندش مغرور نشید و به خودتون اجازه بی احترامی به کسی رو بدید

این کتاب اولین نوشته از سری نوشته های" لوییز هی" می باشد من معتقدم برای خوندن یه کتاب یا یه فیلم خوب نیاز یه یه انگیزه همیشه احساس میشه به نظر من برای خوندن این کتاب فصل پانزدهم که یه زندگینامه مختصر از خود نوسندست بهترین انگیزه برای خوندنشه که چطوری در کودکی دچار عذاب قرار گرفت تا ناروهای دوران نوجوانی عشق ناکام جوانی شهرت دنیای مد عزلت کشیشی شکست سرطان دوران میانسالی

و خیلی قضایای دیگر

توصیه می کنم حتما"بخونیدش

اینک این لحظه و اینجا برای من نقطه اغازی است