چند روز پیش کتیبه بستون داریوش بزرگ رو خوندم
این کتیبه بزرگترین کتیبه سنگی دنیاست که به 5 زبان باستانی نوشته شده
خیلی جالب بود بر خلاف کورش داریوش یه آدم خشک مذهبی بود وجنگجویی خشن که شاهان 30 کشور رو در کشور گشایی هاش به زیر پادشاهی خودش برده بود و در همه جگ ها خودش حضور داشته
نکته جالب اینکه از بردیا پسر کورش نیز بسیار واهمه داشته و در زمان او دو نفر با نام بردیا شورش کردن که هر با هردو جنگیده و پس از پیروزی آنها رو کشت ولی به گفته خودش هیچ کدام از آنها بردیا نبودند و به دروغ خود را شاه نامیدند
در نهایت اینکه کورش یک استثنا در تاریخ ایران است و چه قبل و چه پس از او چنین نمادی از قدرت و انسانیت در کنار هم چیزی ندیدم