خانم صوفيا تازه عزادار شده بود . خواهر و برادر در تصادفي از دست رفته بودند و پدرو مادر بعد اين اتفاق ديگه عقلي در بساط نداشتند و عملا صوفیا رو فراموش کرده بودن

من تازه ديده بودمش و وقتي اين همه غم رو تو نگاهش ديدم بهش پيشنهاد دادم كه با هم بريم سفر و با كمال تعجب خيلي راحت قبول كرد كه بياد

تصميم گرفتيم كه با هم بريم شمال و نزاريم هيچ كسي خلوتمون رو بهم بريزه تا شايد حال هر دومون خوبتر شه. سفر خوبي رو شروع كرديم وفقط كمي فهميدن اينكه خانم صوفيا به چه غذاهايي علاقه داره سخت بود وچون من آشپزی می کردم می دونین که این کمی کاررو سخت می کنه

روز دوم اين مشكل هم حل شد و هر دومون از مه روي كوههاي آبي رنگ لذت مي برديم و با هم ساعت ها به اونا نگاه مي كرديم و حال خانم صوفيا كه ديگه صوفي صداش مي كردم خيلي بهتر شد و گاهي مي خنديد و من هم خوشحال بودم كه در سفر تنها نيستم و هم صحبتي دارم

روز سوم كه از خواب بيدار شدم صوفي جواب صبح به خيرم رو نداد و هر چي گوش كردم هيچ جوابي نبود

رفتم بالاي سرش و نگاهش كردم

خانم صوفي مرده بود

به همين سادگي

اولين دوست بچه گنجيشك من مرده بود و قبل از اينكه پرواز رو يادش بدم خودش پر زده بود وقاتي مه كوه هاي آبي رفته بود

صوفی اولین دوست گنجيشك من بود

مینا.م