SURIANI, orang BANJAR lahir di Barabai - Kalsel. Alumni Universitas Lambung Mangkurat.
| IMBAH tuntung basahur wan sambahyang subuh biasanya Palui wan bininya bararabahan pulang di tilam, sambil bakisahan sabalum manyambung guring sampai hari tarang. |
| | |
|
“Lui, harap punahi hutang ikam karna ikam sudah babarapa kali bajanji balum jua mambayari,” ujar Garbus. |
Pisang Kacakan BUBUHAN Palui satiap takumpul napa haja jadi pamanderan, tamasuk sual makanan. Nang paling katuju mandangar kisah sual makanan itu kada lain pada si Tulamak nang jagau makan. Kada lawas tadi bubuhannya mahualakan sual buah tamasuk buah pisang.
"Kalu aku nang paling nyaman adalah pisang mahuli," ujar Tulamak mandahului manjawab. "Pisang mahuli itu halus-halus Mak ai, kalu kada mamakan ampat atawa lima bigi hanyar karasaan nyamannya," balas Garbus. "Pisang nang paling nyaman di dunia ini adalah pisang kacakan," ujar Palui lihum. "Ikam ini Lui ai manangguh asal hanggus haja kada bapikir," ujar Garbus. "Kalu ikam bujuran bapikir Lui ai, cuba sambati macam-macam pisang pasti kadada pisang nang bangaran pisang kacakan itu," ujar Tulamak handak mauji Palui. "Bubuhan ikam ini balum tarasani pisang kacakan makanya bingung mandangar ngarannya," ujar Palui. "Mungkin karna Palui rancak madam ka banua urang maka inya tahu dan sudah marasani pisang kacakan itu," ujar Garbus. "Pisang kacakan itu kada cuma di banua urang, bahkan di wadah kita ini banyak jua. Ada nang halus, masih anum, ada jua nang mulai ganal, nang sudah ganal bahkan nang parak layu banyak jua," ujar Palui. "Kalu macam pisang itu ada jua di banua kita, cuba ikam Mak sambati ngaran-ngaran pisang nang ada di wadah kita ini," ujar Garbus manyuruh Tulamak. "Ayu dangarakan Lui! Kusambatilah: pisang mahuli, pisang awa, pisang manggala, pisang kapal, pisang minurun atawa pisang kutabaru, pisang paikat, pisang ambon, pisang raja dan pisang susu," ujar Tulamak. "Naahhhh... itulah," ujar Palui langsung manyahut. "Itulah nang mana Lui?" ujar Garbus. "Itulah... nang disambat Tulamak paling pandudiannya," ujar Palui tatawa. "Oooo... itukah Lui, ikam ini dasar lanji Lui ai, pisang susu maka dipadahakan pisang kacakan," ujar Tulamak pina ragu sambil bapikir. "HiÆih-lah dasar bujur kacakan," ujar Tulamak dalam hati supan manyambat. emhati(repro) | |
Copyright © 2003 Banjarmasin Post |
Talu Liukan MAMARINA Palui nang badiam di gunung sudah babarapa kali mamasanakan supaya diilangi karna sidin sudah dandaman banar. Salawas ini Palui balum sawat mailangi walau rancak bulik ka banua. Makanya wayah bulik hari raya tadi Palui mambawai kakawalannya Garbus wan Tulamak bajalanan ka gunung.
"Aku balum biasa jua ka sana Bus ai, ujar sidin kada jauh wan Loksado," ujar Palui. "Kawalah kita basapida ka sana?" ujar Tulamak. "Kawa haja basapida Mak ai, tapi sapidanya rancak dituntun," ujar Palui. "Kanapa maka rancak dituntun, kalu kaya itu sama wan bajalan batis," ujar Garbus. "Bahanu naik sapida dan bahanu sapidanya dituntun karna jalannya turun naik, bagunung, mananjak manurun," ujar Palui. "Kalu kaya itu kita sabuah sapida badua haja Lui ai. Wayah naik aku babuat, ikam mambawa aku dan wayah manurun aku maninjak," ujar Tulamak mambawai Palui. "Akal ikam itu balapis Mak ai, handak nang nyamannya haja," ujar Palui. Sasuai rancana, pas harinya, Palui, Garbus wan Tulamak tulakan. Karna sama-sama balum tahu jalan, balum biasa ka sana, maka tiap ada kampung bubuhannya batakun. "Loksado masih jauhkah Lak?" ujar Palui manakuni urang tuha nang duduk di warung. "Bubuhan ikam handak mailangi siapa?" ujar Julak. "Kami handak mailangi mamarina ngarannya julak Ambrun, ujar sidin parak Loksado," ujar Palui. "Ooooo... aku patuh wan julak ikam itu, parak haja, imbah gunung nang ada di hadapan itu, tarus haja, paling-paling talu liukan," ujar julak itu manunjuk. "Nah, parak haja kalu, arit satumat uyuhnya Mak ai, tinggal talu liukan," ujar Palui. "Batisku panat banar, rasa kada kawa lagi bajalan, kada kawa lagi maninjak sapida," ujar Tulamak imbah maliwati liukan pamulaan nang jauhnya ampat lima pal. "Satumat lagi sampai Mak ai," ujar Garbus mambisai Tulamak. Sudah bajam-jam bubuhannya bajalan balum jua sampai ka liukan katiga, tapaksa pulang manuntun sapida karna masih mananjak tarus. Tulamak wan Garbus ahirnya taduduk di pinggir jalan karna kada tahan lagi kauyuhan. "Lui, umpat batakunlah? Saliukan itu barapa pal?" ujar Tulamak karna marasa jauh banar dibanding di banua, apalagi di kuta saliukan itu paling-paling dua ratus meter. "Ampun maaflah kakawalan, aku kauyuhan jua Mak ai dan aku pun kada tahu jua, karna aku kada biasa jua ka sini. Rupanya saliukan di sini sama wan sagunung jadi kalu talu liukan artinya sama wan talu gunung," ujar bubuhannya kakalahan. emhati(repro) | |
Copyright © 2003 Banjarmasin Post |
Duit Ganal
"Bubuhan ikam kada umpat mahitung duit celengankah Lui?" ujar kaum masigit mambawai. "Ayu bubuhan sampiyan haja," sahut Palui. "Kanapa maka kita kada manggani’i Lui?" ujar Tulamak. "Aku kulir kalu kaina pina tahilap-hilap Mak ai. Duit itu adalah sumbangan urang gasan masigit, badosa kalu tajumput atawa tasalip-salip ka kantung. Kalu bubuhan ikam handak manggani’i, silakan haja. Aku kada umpat," ujar Palui. "Dasar putih hati Palui, mustinya mambantu mahitung duit sumbangan urang di celengan itu bapahala tapi inya malah takutan kalu tahilap-hilap jadi dosa," ujar Garbus. Wayah bubuhan Garbus wan Tulamak manggani’i mahitung duit celengan, si Palui malah mangaruh taguring di higa mimbar parak paimaman. Di higa awaknya ada tuyukan sajadah wan kupiahnya. Imbah tuntung mahitung, lalu bubuhannya manggarak Palui mambawai bulikan. "Lui ayu lakasi kita bulikan, hari siang banar, parut sudah lapar," ujar Tulamak sambil manggamit awak Palui. "Bubuhan ikam bapahala, aku sigar karna sawat guring," ujar Palui sambil tangannya mahahar-hahar mancari sajadah wan kupiahnya. "Itu naah... kupiah ikam takipai ka parak mimbar. Mungkin tatarik kain pasahapan wayah dilipat tadi," ujar Garbus manunjuk lalu ma-ambilakan kupiah Palui itu. Sabalum mamakai kupiahnya, Palui mambuka-buka lipatan kupiahnya, sambil bapikir dan pina sambil maingat-ingat... "Napa dipikirakan Lui, lakasi puruk kupiahnya," ujar Tulamak. "Anu..., siapa tadi mamindah kupiahku?" ujar Palui. "Kami kadada nang mamindahnya, maka tadi kusambat mungkin umpat tatarik kain pasahapan wayah digulung kaum," ujar Garbus. "Adakah nang hilang maka pina bingung," ujar Tulamak. "Anuu... duitku lambaran Rp100 ribu nang kusalipakan di kupiah ini kadada lagi," ujar Palui pina handak manangis. "Ooo... aku tadi wayah mahitung duit di celengan ada kulihat lambaran duit Rp 100 ribu. Mungkin duit ikam, karna gugur lalu ada nang mamasukakan ka dalam celengan," ujar Garbus manyahut. "Balum tantu Bus ai, balum tantu duit Palui ai, bisa haja ada urang nang basadakah duit lambaran saratus ribu," ujar Tulamak. "Hi’ih-lah, bisa haja ada urang nang basadakah duit lambaran saratus ribu itu" ujar Palui ada wani mangaku bahwa itu duitnya. "Ihlasakan haja Lui ai, walaupun ikam marasa kahilangan tapi anggaplah ikam sudah basadakah jua ka masigit ini. Magin ganal duit nang ikam sadakahakan, magin ganal jua pahala ikam," ujar Garbus mahibur Palui nang pina taungut. emhati(repro) | |
Copyright © 2003 Banjarmasin Post |