بنگ و بنگ و بنگ… باز در مغزم پتک می کوبند. دوباره زشتی ها جان گرفته اند. اثر قرص از سر زالو ها می پرد و با تکان دادن پاهای به سان مویشان، به طرز مشمز کننده ای در سرم اعلام موجودیت می کنند. وقت بیداریست: ذهن کش و قوسی به خود می دهد وا فکار، آرام، از رخت خوابشان بر می خیزند،.یکی پس از دیگری. صدایی نخراشیده و آشنا در پس سرم می گوید: او به زودی خواهد رفت و شاید رفتنش را باز گشتی... اه! باز این خروس بی محل!

در نسیان یک ماهه ام، من جدیدم خودم را زیاد یاد شما می انداخت، رفتن او که هیچ، کوچ همه ی عالم به سیاره ای دیگر نیز ککم را نمی گزاند.اکنون برای لحظه ای تمام کرخیهایم پرید و من ماندم و این شگفتی که چگونه ممکن است تمامی احساسات در شما چنین تقلیل پیدا کرده باشند؟ ایا این عدل طبیعت است که ایجاب میکند شما ورای هر گونه حس سلطنت کنید و من غلام حلقه به گوش رفتن ها و امدن های شما باشم؟ چرا هر نیم قدمی از شما، چه به پیش و چه به پس مرا این طور می هراساند؟ تا می آیید جزیی از من می شویید و وقت رفتن زخمی دیگر بر وجودم. کاش من هم شما بودم! کاش این همه نگاه نفهم رابطه هایمان را نمی آلود!

Spinning like a ghost
on the bottom of a
top,
I'm haunted by all
the space that I
will live without
you.

Richard Brautigan

As I drift away... far
away from you,
I feel all alone in a crowded room,
Thinking to myself
"There's no escape from this
fear
regret
loneliness..."

Visions of love and hate
A collage behind my eyes
Remnants of dying laughter
Echoes of silent cries

I wish I didn't know now that
I never knew then...
Flashback
Memories punish me again.
Sometimes I remember all
the pain that I have
seen.
Sometimes I wonder what
might have been...

Visions of love and hate
A collage behind my eyes
Remnants of dying laughter
Echoes of silent cries

And sometimes I despair
At who I've become
I have to come to terms
With what I've done

The bittersweet taste of fate
We can't outrun the past
Destined to find an answer
A strength I never lost
I know there is a way,
My future is not set,
For the tide has turned
But still I never learned to
live without regret.

I wish that tomorrow after wakin up, my problem was just the simple “hang over” others have to endure. I wish my drunkenness, this holiest type of “divine madness”, as Socrates puts it, was supposed to last forever. But the reality is of a different sort and indeed of a harsh and unfriendly kind. And I know that tomorrow as soon as the monstrous sun throws its first shiny little spear, my war will begin, the wounds will open up and all them demons will be back and this time, back to last maybe even longer. They’ll send me back to my residence which is hell, as they like it to be called, and let me assure u that there, there are no snakes to devour u nor no fire to burn u. Hell’s an empty isolated room where they cover ur eyes and tie u to a chair. There’s nothing there but this shrill silence that tolls in ur head and awakens the leeches of ur brain. And then they start to suck, suck up all the filthy memories, nostalgias, losses, fears, … gradually n painfully suck’em up in front of ur eyes, like a thrill movie. And then u’ll remember, yes every single better of forgotten one! May seem weird but let us not judge, SOME PEOPLE ARE DOOMED TO RECALL!