میان آدمیان چیزی نیست جز دیوارهایی که ساخته اند. تولستوی
I am yet Alice in the wonderland!
من اما هرکاری میکنم نمی تونم فکر نکنم که د یگران و به چوب "خوب" و" بد" روندن تنها چیزیه تو دنیا که خیانته.....
به تونگاه می کنم و
میدانم
تو تنها نیازمند یک نگاهی
که به تودل دهد
آسوده خاطرت کند
بگشایدت تا به در آیی
من پاپس می کشم
ودر نیم گشوده به روی تو بسته می شود
شبانه شعری چه گونه میتوان نوشت
تا هم از قلب من سخن بگوید،هم از بازوی ام
شبانه
شعری چنین
چه گونه توان نوشت
من آن خاکسترسردم که در من
،شعله همه عصیان هاست
من آن دریای آرام ام که درمن
،فریادهمه طوفان هاست
من آن سرداب تاریک ام که در من
.آتش همه ایمان هاست
نمی دونم باید چقدربه خاطر بازی کردن گلشیفته فراهانی تو فیلمی که مسلمونها رو انقدر وحشی واحمق نشون میده احساس غرور کنم؟!
و نمی دونم چه بهانه ای جز بازی کردن یه هنرپیشه از ایران می تونست ما رو به دیدن این فیلم تاثرانگیز وجهت دار ترغیب کنه؟!
عجب.....در دنیای رنگ ها که گم شده ایم ....
موها رنگی... صورت ها رنگی...لباس ها....رنگی
خیابان ها...چراغ ها...مغازه ها.....
حتی درخت ها رنگی اند....حتی بستنی .... حتی شیر!
انقدر به در و دیوار زندگی رنگ مالیدیم که یادمان رفت بعضی چیزها رنگ نشدنی اند
مثل رفاقت که یعنی یکرنگی...... یا محبت که یعنی بیرنگی....یا صداقت .....
از هم می ترسیدیم
حالاکه رفاقت و محبت و صداقتمان را پشت رنگها پنهان کردیم،
شبانه روز در پی یافتنشان پرسه می زنیم ، به درودیوار می کوبیم،
و هرروز رنگی تر از دیروز،
عاصی تر،
از امید خالی تر میشویم...