همه چیز یکنواخت و تکراریه.وقتی اینجوریه چطورمیتونم خودموبقیه روگول بزنم بگم که همه چیزخوبه؟؟واقعیت چیزیه که همه دوست دارن یه شکل دیگه ببیننش.ولی نمیشه ازاین لعنتی فرارکرد.اگرهم بشه مگه تا کی میشه ازش فرارکرد؟!به دوروبرت نگاه کن.چی میبینی؟همون چیزای تکراری و همیشگی که تاریخ انقضاشون گذشته ولی دورریختنی هم نیستن.حس گند و چندش اوری به ادم دست میده.خنده تلخ من از صدتاگریه هم تلخ تر و بدتره.گریه هم که اصلا معناومفهومی نداره.واقعا مزخرفه.مثبت نگری و خوش بینی و امثالهم رو برای من و توگذاشتن که الکی خوش باشیم برای خودمون.همیشه هم برچسب ادم بده بهت میخوره.