MY BLOGROLL
- Iran Literary Award
- جایزه ادبی ایران
- سایت ادبی مرور
- سایت ادبی جغد
- Poets Against War
- My Personal & Artistic Photos (Slide Show I)
- My Personal & Artistic Photos (Slide Show II)
- My Personal & Artistic Photos
- Metallurgy and Materials Engineering @ University of Tehran
- (Garous Abdolmalekiyan) رنگ های رفته دنیا
- (Hassan Alishiri) رادیو سکوت
- Mona Borzoei
- !...آنقدر مرده ام که هیچ چیز مرگ مرا
somewhere to write something Full Post View | List View
poem, song poem, translation, memorial, chat,...
- ماه عسل
-
به سرم باز هواتون، زده بود پيش پاتوندوباره تنگ شده بود، لک زده بود دلم براتونـروي مبل نشسته بودم، دست اون زير سرم بودآلبوم عکس شما پيش دوتا چشم ترم بودـبه شما سفيد مي اومد، پشت پاتون ديده مي شددامن چين چينتون که رو زمين کشيده مي شدـشب چهاردهم بود انگار، رخ ماه من تموم بودنپرستيدن ماه، همون يه شب، به من حروم بودـاز همون شب دلامون جفت هم و بسته به هم شدتا صداي نفسامون بينمون فاصله کم شدـهمه جا چراغوني، شادي و شور توي محل بودفردا روز سفر و تجربه ي ماه عسل بود...ــچي مي گم، عسل کجا بود؟! شيريني نداشت يه ذرهمتنفرم من از جاده و پيچ و کوه و درهـاصلاً از هرچي که دورتون کنه ازم شکارماز خودم؛ از اين رفيق نيمه راتون گله دارمـکاش الان بودين کنارم که بگين تقصير من نيستتا ابد بخت سياه تو قصه ي تقدير من نيستـديگه تا آخر دنيا شما تنها آرزوميننمي شد باور چشمام، ولي ديدم پيش رومينـرو موهام دست مي کشيدين مهربون مثل هميشهاومدم دستاتونُ ببوسم و ديدم نميشهـدسته ي چوبي مبل تو صورتم خورد مثل سيلينمي دونم به چه جرمي، چه گناهي، چه دليليـچشامُ باز مي کنم، نيستين و رفتين و به تکرارگمونم خوابتونُ ديده بودم، صبح شده انگارـهر يه لحظه بي شما يه سال پر سوز و گدازهآلبومُ مي بندم اما دفتر خاطره بازهـيادمه وقتي مي رفتين دوباره سفيد پوشيدينشما رو رو دست مي بردم، ولي انگار نمي ديدينـبه شما سفيد مي اومد، زير تابوت ديده مي شدپاهاي خستۀ من که رو زمين کشيده مي شدـمهرداد شهابی٢٢/٢/١٣٨٧Tags: ترانه Thursday February 19, 2009 - 02:32pm (IRST) Permanent Link | 8 Comments - For the 42nd Anniversary of Little Sad Fairy's Death
-
فتح باغـآن کلاغی که پرید از فراز سر ماو فرو رفت در اندیشۀ آشفتۀ ابری ولگردو صدایش همچون نیزۀ کوتاهی پهنای افق را پیمودخبر ما را با خود خواهد برد به شهرـهمه می دانندهمه می دانند که من و تو از آن روزنۀ سرد عبوسباغ را دیدیمو از آن شاخۀ بازیگر دور از دستسیب را چیدیمـهمه می ترسندهمه می ترسند اما من و تو به چراغ و آب و آینه پیوستیمو نترسیدیمـسخن از پیوند سست دو نام در اوراق کهنۀ یک دفتر نیستسخن از صمیمیت تن هامان در طراریو درخشیدن عریانیمان مثل فلس ماهی ها در آبسخن از زندگی نقره ای آوازی استکه سحرگاهان فواره کوچک می خواندـما در آن جنگل سبز سیالشبی از خرگوشان وحشیو در آن دریای مضطرب خونسرداز صدف های پر از مرواریدو در آن کوه غریب فاتحاز عقابان جوان پرسیدیمکه چه باید کردـهمه می دانندهمه می دانند ما به خواب سرد و ساکت سیمرغان ره یافته ایمما حققیقت را در باغچه پیدا کردیمدر نگاه شرمآگین گلی گمنامو بقا را در یک لحظه نامحدود که دو خورشید به هم خیره شدندـسخن از پچ پچ ترسانی در ظلمت نیستسخن از روز است و پنجره های بازو هوای تازهو اجاقی که در آن اشیا بیهوده میسوزندو زمینی که ز کشتی دیگر بارور استو تولد و تکامل و غرورسخن از دستان عاشق ماستکه پلی از پیغام و عطر و نور و نسیمبر فراز شبها ساختهاندـبه چمنزار بیابه چمنزار بزرگو صدایم کن از پشت نفس های گل ابریشمهمچنان آهو که جفتش راپرده ها از بغضی پنهانی سرشارندو کبوترهای معصوماز بلندی های برج سپید خودبه زمین می نگرندـفروغ فرخزادــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
Conquest of Garden
ـ
The crow which flew over our head
And thought deeply about a stray cloud
And its sound passed the horizon as a short spear
Will declare our secret in the city
ـ
They all know
They all know that you and I saw the garden
through that morose sullen hole
And plucked the apple
from that far branch which was an actor
ـ
They all scare
They all scare, but you and I joined the light, water and mirror
And we did not scare
ـ
It’s not the matter of joining two names on old pages of a book
It’s the matter of our intimate bodies in agility
And shining of our nudity as scales of fish in water
It’s the matter of silvery life of a song
That the small fountain used to sing at dawns
ـ
We asked,
hares
one night in that flowing green wood,
and oysters full of pearls
in that dispassionate anxious sea,
and young eagles
in that conqueror strange mountain;
what we had to do
ـ
They all know
They all know that we have discovered the cold silent dream of the rocs
We have got the fact in the garden
Through the noble eyes of an unknown flower
And we have found the immortality in an infinite instant when two suns stared at each other
ـ
It’s not the matter of scared whispering in the dark
It’s the matter of morning and open windows
And gentle breeze
And a stove in which idle stuffs are burning
And a piece of rich land which is planted
And birth, growth, and honor
It’s the matter of our hands in love
Which have built up a bridge of message, perfume, light, and breeze
Over the nights
ـ
Come to the wide prairie
to the beautiful prairie
And call me from the breaths of silk flower
As the deer calls its mate
Curtains are full of hidden sorrow
And innocent pigeons
Are looking at the ground
From their high white towers
ـ
Translated by: Mehrdad Shahabi
Tags: english, memorial, translation Thursday February 12, 2009 - 12:31am (IRST) Permanent Link | 5 Comments - يعنی خدا مرا می بخشد؟
-
دیشب دوستی می گفت:" فکر کن بلاگ دفترچۀ خاطرات توست." کلی چک و چانه زدم که دوست ندارم. حالا بیا این ها را بخوان. دفترچه خاطرات از این غنی تر دیده بودی امین؟این روزها یک عالمه ماجرا داشته ام. اول سه هفتۀ تلخ و سخت، بعد یکی در میان روزهای رنگی و سیاه-سفید. در این مدت چند بار یاد جملۀ معروف پدر افتادم:" مثل هوای بهار می مونی." همینطور گذشت تا رسیدیم به این باران*. چه کار کرد با من مثل همیشه! با صدای آسمان غرنبه** به وجد می آیم. باران که می زند، از نوع بهاریش، روی زمین خیس با پای پیاده پرواز می کنم. خیلی وقت ها فکر می کنم چقدر شبیه قناری ها هستم، مثل هم با بوی بهار مست می شویم؛ آخر خرداد که می شود غصه مان می گیرد.ـ***این روزها هر طرف که می رفتم بوی خدا می آمد. دوباره خیلی به هم نزدیک شده ایم. چقدر دوست دارم خدا را ببوسم. گاهی وسط نماز این کار را می کنم، نمی دانم نمازم قبول می شود یا نه!ـ***چند روز پیش رسول صدر عاملی در تلویزیون می گفت:" چقدر خوب است که آدم مرور کند." من هم که دنبال بهانه بودم، انگار نه انگار که سهراب می گوید:" پشت سر خاطرۀ موج به ساحل صدف سرد سکون می ریزد." خاطره ها مدام جلوی چشمت می آیند و می روند. خودت انتخاب می کنی کدام ها مکث کنند. زیاد عقب نرفتم. همین روزهای سخت اخیر را یادم آمد. آنقدر اصل ماجرا را دوره کرده بودم که دلم نخواست بیشتر اینجا مکث کنم. بعد دیدم گوشه کنارش تصاویری دست نخورده باقی مانده است. شک کردم که واقعاً اصل ماجرا چه بوده است!ـ***بعضی وقت ها به این فکر می کنم که هیچ وقت نمی توانم به خوبی پدرم باشم. جمله ساده ای به نظر می رسد، ولی تا بخواهی ترسناک است. طفلک مادرم را زیاد درک نمی کنم. این را هیچ وقت به خودش نمی گویم. چند شب پیش که داشت با تلفن صحبت می کرد از فرصت استفاده کردم و پایش را بوسیدم. مادرم با تعجب به من و پایش نگاه می کرد. بیست و دو سال و چند ماه آزارش دادم. خیلی هایش را یادم نمی آید، ولی فکر نکنم او از یادش برود. یادم باشد همین روزها دست پدرم را ببوسم. کار خیلی سختی است، باید کلی نقشه بکشم. اگر عشق همان باشد که پدر می گوید، عاشق شدن هم باید کار خیلی سختی باشد. تمام عشق را در "فداکاری" خلاصه کردن، آن هم از نوعی که پدر و مادرم در حق من و برادرم تمام کرده اند، مو را بر تنم سیخ می کند. "عاشق توقع ندارد" را در فیلمنامه ها زیاد می آورند، ولی خودِ خطِ داستان هم نشان می دهد که آقا یا خانم عاشق ِ بی توقع از افسردگی ماتم می گیرد.ـچقدر پدرها و مادرها خوبند. وقتی غمگینی، دانه دانه غصه را از روی دوشت بر می دارند؛ می گذارند روی دوش خودشان. و تو سرخوشی که:" بله! این هم یک پیروزی دیگر. دوباره ناملایمات را شکست دادم." ساده ایم چقدر! نمی بینیم که پدر و مادرمان را داریم پیر می کنیم. جرﺃت نمی کنم سراغ آلبوم عکس های قدیمی بروم. جند روز است مدام فکر می کنم:" چرا موهای پدرم اینقدر سفید و کم پشت شده است؟! چرا مادرم از درد زانو می نالد؟!" ساعتِ خواب!ـیعنی خدا مرا می بخشد؟***پای مادرم را که بوسیده ام. دست پدرم را هم همین روزها می بوسم. کاش می شد راهی برای بوسیدن خدا پیدا کرد!ـمهرداد شهابی١٦/١١/١٣٨٧ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ* بارانِ روز یکشنبه ١٣/١١/١٣٨٧ـ** غرنبه: [آسمان غرنبه] غرنبیدن، غرنبش. بانگ و فریاد. بانگ و خروش به تشنیع، چنانکه بهری بیرون و بهری اندرون گلو بود. (فرهنگ معین)ـTags: روزانه Sunday February 8, 2009 - 11:49pm (IRST) Permanent Link | 8 Comments - کارگر، آزادی، انقلاب
-
".تقاطع خیابان کارگر با خیابان آزادی، میدان انقلاب است. کارگر که به آزادی می رسد، انقلاب می شود"داستان کوتاه خیابان از مجموعه ناصر ارمنیرضا امیرخانیTags: روايت Monday February 2, 2009 - 01:43am (IRST) Permanent Link | 5 Comments - Iran Literary Award, the second issue
-
We have recently updated the English page of “Iran Literary Award” website. In the second issue you find the following works:
First at the Line: Application of Music in the Language
Literary Article: Songs along with poems along with people by Mohammad Hosseini-Moghaddam
Rendition-STORY: His Santur by Hossein Yazdanpanah
Rendition-POEM: the Ceiling by Vahid Shokri
Exploring the Shelves: All Children of the World Are Poets by Mona Shabestari
Exploring the Shelves: Lives of the Musicians by Ehsan Gorji
Open Notebook: Your Attendance by Amin Asgarian
Please note that “the Ceiling” and “Lives of the Musicians” will be presented in the latter half of this issue, in lieu of “His Santur” and “All Children of the World Are Poets” respectively. Moreover, from the next issue we will have a new part called “Non-Iranian Pen” in which short story and poem writers from any countries rather than Iran will be able to have their works (in English) published in the English page.
To send your works or get more information please contact us at mehrdad.shahabi.n@gmail.com.
Mehrdad Shahabi
Editor of the English SectionTags: english, iran-literary-award Sunday January 18, 2009 - 08:18pm (IRST) Permanent Link | 0 Comments
